Vanaf nu draagt iedere slager uit de liefde en passie voor het ambacht

20 juli 2022

Door: Erik Hoogink

Ik ben slager

Ooit ben ik als jongetje in mijn vrije tijd gaan helpen in de slagerij van de ouders van mijn schoolkameraadje. Wat ik moest doen interesseerde mij niet zoveel. Het extra zakgeld wat ik ermee verdiende was voor mij het belangrijkste.

De koude handen waren niet altijd een pretje en aan koude voeten heb ik nog steeds een hekel. Het aantal keren dat ik mijzelf gesneden heb is niet te tellen. Maar ik ben van het vak, het ambacht gaan houden. De verschillende vleessoorten, de producten die je met vlees kan maken, de worstmakerij, ik hield en hou ervan.

Met mij zijn er velen die van het ambacht houden en trots zijn op hun vak. Slagers onder elkaar praten uren lang over vlees en het vak, dit met liefde en passie.

Als vanaf nu iedere slager die liefde en passie uitdraagt naar hun kinderen, kleinkinderen, neefjes en nichtjes dan zal het ambacht blijven bestaan en stroomt de slagersvakschool weer vol met leerlingen.

Wat er ook gezegd kan worden over vee en vlees het ambacht is er niet minder mooi om. In mijn leven heb ik één vak geleerd, een ambacht, ik ben slager.